modlitwa wiernych Niedziela Palmowa

odzyskać miasto

Temat: 1 kwiecień
WATYKAN ŚWIĘTUJE WJAZD CHRYSTUSA DO JEROZOLIMY
http://m.onet.pl/_m/53739adb3471778c...20f16,24,1.jpg

W Watykanie trwają obchody Niedzieli Palmowej. Na Placu Świętego Piotra Ojciec Święty Benedykt XVI odprawia Mszę Świętą, obchodzoną już po raz dwudziesty drugi jako Dzień Młodzieży. Na placu zgromadziło się ponad 20 tysięcy wiernych.
Liturgię poprzedziła procesja z palmami i gałązkami oliwnymi, która przeszła od obelisku do ołtarza. Papież poświęcił niesione przez wiernych palmy i gałązki. Po nabożeństwie Benedykt XVI odmówi modlitwę Anioł Pański.

W poniedziałek w Watykanie poranna Msza Święta przy grobie Jana Pawła II w Grotach Watykańskich rozpocznie całodniowe uroczystości w drugą rocznicę śmierci Ojca Świętego z Polski. W południe w bazylice Świętego Jana na Lateranie odbędzie się ceremonia zamknięcia fazy diecezjalnej procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II. Po południu zaś Benedykt XVI odprawi na Placu Świętego Piotra nabożeństwo w intencji swego poprzednika.
Źródło: whouse.pl/showthread.php?t=10070



Temat: Zwiedzamy małopolskę
Ponieważ zbliżają się Święta Wielkiej Nocy, pragnę przybliżyć uroczystości odbywające się w Kalwarii Zebrzydowskiej.

Misteria Męki Pańskiej.

Misteria kalwaryjskie wystawiane są już od przeszło 300 lat. To właśnie dzięki nim Kalwaria zyskała rozgłos. Co roku "Chwalebne Misterium Pańskie" rozpoczyna się w Niedzielę Palmową. Kalwaryjscy przewodnicy i alumni bernardyńskiego seminarium duchownego w strojach z epoki odgrywają ewangeliczne sceny opisujące Mękę Jezusa Chrystusa.
Nabożeństwa ku czci Męki Pańskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej mają już długą tradycję. Odprawiano je jeszcze zanim przystąpiono do budowy kaplic. Bernardyni prowadzili wiernych dopiero co wytyczonymi drogami, a przy krzyżach, w miejscu których później wzniesiono kaplice, opowiadali o wydarzeniach ewangelicznych i odmawiali stosowne modlitwy.
Bazylika, klasztor oo. bernardynów i Dróżki jako jedyna na świecie kalwaria trafiła w 2000 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO pod nazwą Krajobrazowy Zespół Manierystycznego Parku w Kalwarii Zebrzydowskiej. O wpisie na tę prestiżową listę zadecydowało m.in. to, że stanowi ona wyjątkowy zabytek kultury, w którym krajobraz wykorzystano jako otoczenie dla symbolicznego przedstawienia w postaci kaplic i dróg poszczególnych stacji Męki Chrystusa.


Źródło: klub.senior.pl/showthread.php?t=1764


Temat: Niedziela palmowa
Dziekuję za powyższe głosy.
PawleSz: Mam nadzieję, że dostrzegłeś, iz nie pisze w kontekście modlitwy tańcem o liturgii.
Co do interpretacji miejsca i roli Mszy św. tego dnia to jest to Twoja interpretacja kompletnie nie odpowiadająca intencji organizatorów (Msza św. jest zawsze centrum i jest to punkt najważniejszy). Zgadzam się, że nie potrzeba show, by młodzież przyciągnąć do Kościoła.
Bambosz - Niedziela Palmowa to rozpoczęcie Wielkiego Tygodnia http://www.brewiarz.katol...ki_tydzien.php3
A tu jeszcze ośmielę się wkleić słowa abp. Stanisława Nowaka o Niedzieli Palmowej:

"Niedziela Palmowa to wielki dzień adoracji Męki Pańskiej przez duszę chrześcijańską. Radosne Hosanna, bazie, gałązki palmowe, wiwaty na cześć Chrystusa wstępującego jak król do Jerozolimy - są treścią tej jedynej w swoim niepowtarzalnym pięknie niedzieli. Ten wyjątkowy, adoracyjny charakter Niedzieli Palmowej objawia się jeszcze bardziej w ostatnich latach, odkąd Papież młodych - Jan Paweł II związał z tym dniem obchody Światowego Dnia Młodzieży. Od tej pory Hosanna, uwielbienie, entuzjazm na cześć Chrystusa przybierają formy wyjątkowe. W lesie palm niesionych przez młodzież postępuje naprzód Papież w procesji po Placu św. Piotra. Również biskupi otaczani są w tym dniu rzeszą młodzieży wylewającej się entuzjazmem na cześć Chrystusa. Tysiączne "Jezus, Jezus, Jezus Chrystus Panem moim jest" - rozlega się wokół kościołów i katedr. Nowoczesne piosenki młodzieżowe mieszają się swą rytmiką z dostojnymi antyfonami, wzywającymi nas do wierności wobec umęczonego za nas Zbawiciela, Króla miłości. "Bądźmy wierni jak aniołowie i dzieci, wołając do Zwycięzcy śmierci: Hosanna na wysokości". "Trzymając w ręku ozdobne palmy, oddajmy pokłon przychodzącemu Panu, biegnijmy Mu na spotkanie i pieśnią uwielbienia wołajmy radośnie do Niego: Niech będzie Pan błogosławiony" (Antyfony z Jutrzni). Wszystko to jest wyrazem adoracji duszy chrześcijańskiej wobec Męki Pańskiej." źródło: http://www.niedziela.pl/a...=nd200212&nr=12
Źródło: forum.ddmgniezno.pl/viewtopic.php?t=120


Temat: Tradycje I Zwyczaje
Lany poniedziałek oraz zwyczaj święcenia pokarmów, bez których trudno sobie wyobrazić Wielkanoc w Polsce, są w Niemczech całkowicie nieznane. Natomiast równie popularne jak w Polsce jest tam malowanie pisanek.

Już na jakiś czas przed Wielkim Tygodniem w przydomowych ogródkach, na balkonach i w oknach pojawiają się gałązki obwieszone kolorowymi pisankami. To symbol budzącego się życia, ale także zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy.

W Palmową Niedzielę katolicy w Berlinie, podobnie jak w Polsce, święcą palmy, w których dominują młode gałązki i bukszpan.

Kulminacyjnym punktem obchodów Świąt Wielkanocnych w Niemczech jest Wielki Piątek. Jest on dniem ustawowo wolnym od pracy i przeznaczonym na wspólne modlitwy w kościołach towarzyszące złożeniu Pana Jezusa do grobu. Po zakończeniu nabożeństwa, wierni zapraszani są przez księdza do sali katechetycznej na agapę. Jest to wspólny symboliczny posiłek składający się z chleba, wina oraz wody.
W Wielką Sobotę wieczorem przed kościołami katolickimi rozpalane są ogromne ogniska. Następuje poświęcenie ognia, sprowadzenie go do kościoła i zapalenie świecy paschalnej, a następnie obdarowywanie ogniem wiernych, którzy za pomocą swoich świec wielkanocnych zabierają go do domów, aby w czasie świąt towarzyszył im przy posiłkach.

W Niedzielę Wielkanocną o świcie odprawiana jest msza rezurekcyjna, jednak bez żadnych dodatkowych akcentów pirotechnicznych. W niektórych kościołach po mszy odbywa się uroczyste śniadanie w parafii. W niemieckich domach śniadania nie poprzedza dzielenie się jajkiem. Na stołach pojawiają się pasztety, zimne wędliny, jaja i obowiązkowo świece.

Poniedziałek Wielkanocny jest dniem wypoczynku, odwiedzania rodzin i znajomych. Całkiem obca jest tu tradycja lanego poniedziałku.
wp.pl
Źródło: travelforum.pl/showthread.php?t=2276


Temat: Tradycje i zwyczaje, czyli jak świętują i co?
W Hiszpanii obok wspólnej katolickiej liturgii wciąż istnieją tu setki rytuałów i zwyczajów właściwych dla tradycji danego regionu kraju. W części kastylijskiej dominują podczas Wielkiego Tygodnia powaga, cisza i wstrzemięźliwość, podczas gdy na południu, w Andaluzji, i na południowym wschodzie, w Walencji, święta wielkanocne są pełne muzyki i kolorów.
W większości hiszpańskich miast, od Niedzieli Palmowej aż do Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego, ulice przemierzają procesje bractw religijnych z tzw. pasos - ogromnymi, czasem ważącymi kilka ton platformami, na których ustawione są figury Chrystusa lub Matki Bożej, a także całe sceny religijne. Wiele z "pasos" to prawdziwe dzieła sztuki w srebrze, kości słoniowej czy drewnie - owoce wieloletniej pracy artystów ludowych.
W procesjach biorą udział osoby przebrane za postacie z Biblii, jak też pokutnicy w spiczastych kapturach. Tradycja pokutników, tzw. capirotes, sięga średniowiecza, kiedy osoby ukarane przez Inkwizycje musiały przywdziewać "sanbenito", czyli szaty pokutnicze, oraz zakładać na głowę spiczasty kaptur.
Obecni są także żołnierze rzymscy ubrani w dawne stroje oraz rycerze w zbrojach. Do znanych postaci należy jadący na koniu Longinus (który według tradycji miał przebić bok wiszącego na krzyżu Chrystusa) oraz rzymski generał. Za nimi podąża tzw. grupa Starego Testamentu, dzieci i dorośli z palmami oraz długi korowód chłopów. Pochód zamykają przedstawiciele duchowieństwa oraz policja miejska w strojach galowych.
<SCRIPT type=text/javascript src="http://s.iplsc.com/inpl/inpl.box.ad.1.0.0.js"></SCRIPT>
Większość bractw religijnych ma własne zespoły muzyczne, które towarzyszą im w procesjach.
W Andaluzji zdarza się, że podczas trwania procesji ktoś wychodzi na balkon swojego mieszkania, aby zaśpiewać bez akompaniamentu religijną pieśń, tzw. flamenco jondo, przypominającą arabskie śpiewy muezzinów, wzywających muzułmanów do modlitwy. Wtedy procesja zatrzymuje się w milczeniu i rusza dalej dopiero po zakończeniu pieśni.
Inaczej obchodzi się Wielki Tydzień na północy Hiszpanii. W Aragonii istnieje jedyny na świecie zwyczaj bicia w bębny w Wielki Piątek, opisany przez znanego hiszpańskiego reżysera filmowego Luisa Bunuela w autobiograficznej książce "Ostatnie tchnienie".
W tej części kraju powszechnie znane są tzw. rutas del tambor, szlaki, którymi tysiące członków bractw wędruje, uderzając w bębny.
W Teruelu znany jest zwyczaj tzw. "rompida de la hora", polegający na mocnym uderzaniu w bębny już od północy w Wielki Czwartek. Jednak najbardziej znana i uczęszczana "rompida" odbywa się w miejscowości Calanda. Zaczyna się w południe w Wielki Piątek i trwa prawie bez przerwy do południa w Wielką Sobotę. Różne grupy wiernych przemierzają ulice Calandy i nie bacząc na krwawiące dłonie rywalizują ze sobą w grze na bębnach. Co roku bierze w tym udział około 20 tysięcy osób.
W różnych częściach Hiszpanii nadal praktykuje się liczący wiele wieków zwyczaj samobiczowania. W Wielki Czwartek i Wieki Piątek gmina San Vicente de la Sonsierra w regionie Rioja pełna jest tzw. "picaos", którzy biczują swoje plecy dotąd, aż skóra nabierze fioletowego koloru. Wtedy ochotnicy zadają im dwanaście ukłuć kawałkiem pszczelego wosku, w który wtopiono kawałeczki ostrego szkła. Zgodnie z dawnymi wierzeniami, w ten sposób zła krew wypływa z ciała. "Picaos" idą boso, owinięci w białe płótno i ciągną za sobą ciężkie łańcuchy.
Źródło: travelforum.pl/showthread.php?t=3435


Temat: Greckie zwyczaje i święta
Na Wielkanoc warto wybrać się do Grecji, by przeżyć podniosłą atmosferę świąt w najpiękniejszej porze roku
Kwitną kwiaty i gaje oliwne, Grecja zieleni się i pachnie. Każde miasto i najmniejsza wioska mają w tym okresie niepowtarzalny klimat. Bardzo uroczyście obchodzi się święta m.in. w Nafpaktos i na wyspach: Krecie, Patmos, Karpathos. Pascha zaczyna się w Wielką Sobotę Lazarusa (Łazarza) poprzedzającą Niedzielę Palmową, jest to też początek ferii w szkołach. W Niedzielę Palmową święci się malutkie krzyże uplecione przeważnie z gałązek palmowych. Wielki Post, czas modlitwy i skupienia, rozpoczyna się w poniedziałek. W Wielką Środę święci się zazwyczaj oliwę lub oregano, bowiem Grecy wierzą, że mają one życiodajną moc. W Wielki Czwartek maluje się jaja na czerwono (czerwień symbolizuje życie) i często zapieka w bochenkach słodkiego chleba tsoureki. Jaja rozdaje się dopiero w Wielką Niedzielę.

Nafpaktos
W Wielki Piątek do miasta najlepiej przyjechać rano, bo wtedy można zająć miejsce, z którego widać całą procesję. Na tę uroczystość zjeżdża się bowiem mnóstwo Greków i jest bardzo tłoczno. Atmosfera jest melancholijna, kobiety opłakują zmarłego Chrystusa, wyczuwa się smutek i powagę. W nocy po 22 ze wszystkich kościołów wychodzą procesje Męki Pańskiej symbolizujące pogrzeb Zbawiciela, aby spotkać się na placu centralnym (port), gdzie krzyżują się ich drogi. Na czele procesji niesione są chorągwie, potem idzie orkiestra, biskup, kapłani, żołnierze i mieszkańcy - wszyscy niosą płonące świece, śpiewają hymny i pieśni. Po północy na murach portowych odbywa się pokaz sztucznych ogni.

Elatu
Kilka dni przed Wielkanocą malutka wieś Elatu w górach (godzina jazdy na północ od Nafpaktos) zaczyna tętnić życiem. Do opuszczonych na zimę kamiennych domów wracają właściciele, aby je odnowić, pobielić chodniki lub murki przed domem, przygotować ogród i palenisko na świąteczny niedzielny piknik. Wszędzie słychać radosne powitania przybyłych gości i życzenia "Kalo Pascha!" (Wesołych Świąt).

W Wielką Sobotę gospodynie gotują świąteczne potrawy, a gospodarze przygotowują młode jagnię na niedzielę Przed 12 w nocy domy pustoszeją - wszyscy udają się do kościoła na Wielką Mszę Rezurekcyjną - Anastasi. Tuż po północy w kościele gasną światła na znak, że na świecie panuje mrok. Po czym następuje najbardziej poniosły moment - zapalenie świec Rezurekcji (Zmartwychwstania). Kapłan wychodzi do wiernych ze świecą i zapala od niej świecę następnego wiernego, ogłaszając: "Christos Anesti!" (Chrystus Zmartwychwstał). Odpowiada się: "Alithos Anesti" (Zaiste Zmartwychwstał).

Do domów wszyscy wracają z zapalonymi świecami, uważając, aby nie zgasły, bo ogień od świec ma się palić w domu cały rok. Jest to magiczny pochód. Po mszy obowiązkowo je się cytrynową zupę z baranich podrobów i zagryza chlebem. To koniec Wielkiego Postu.

Ten, kto pierwszy wstanie w Wielką Niedzielę, przygotowuje palenisko do pieczenia barana. Niedziela to bowiem czas na całodzienny piknik z muzyką, tańcami, winem i stukaniem się jajkami tak, aby ich nie potłuc, bo całe jajko to symbol szczęścia.

Arachova
W poniedziałek wielkanocny w miasteczku Arachova (na północnych stokach Góry Parnasoss, 157 km od Aten i 8 km od Delf) co roku odbywa się huczne trzydniowe święto Panigyraki na cześć jego patrona św. Jerzego oraz zwycięstwa nad Otomanami w 1826 r. Zaczyna się 22 kwietnia (lub 23, jeśli 22 wypada Wielkanoc) i trwa do 25. Jest to czas na tańce, śpiewy i wielki piknik przed kościołem. Mężczyźni przebierają się w stroje z okresu otomańskiej okupacji, wojskowe mundury, ładują broń i biegną na wzgórze św. Jerzego, aby walczyć z przeciwnikiem. Zwycięzcy schodzą w dół pod kościół przy dźwiękach trąbek, bębnów, piszczałek. Niektórzy niosą owieczki - jedną z nich, jak nakazuje tradycja, trzeba złożyć w ofierze dla patrona wsi i opiekuna pasterzy, aby rok był dobry i obfity w plony. Kapłan święci owieczkę, rzeźnik zabija, a potem robi się znak krzyża z krwi owieczki na czołach dzieci. Resztę mięsa kroi się, gotuje i rozdziela.

Kulminacją tych dni są ludowe tańce w tradycyjnych strojach. Mężczyźni zakładają furuselle (białe, plisowane spódniczki), białe rajstopy i buty z zadartymi czubami zakończonymi pomponami. Kobiety - haftowane bluzki, kamizelki, na spódnice zakładają ozdobne halki, na głowy chustki. Są też śpiewy, zawody sportowe i biesiadowanie.

A po świętach wszyscy życzą sobie Chronia Pola! - Wszystkiego dobrego!
Źródło: travelforum.pl/showthread.php?t=3788